Main Raasta, Momina Mustehsan & Junaid Khan, CSP#9 E5

Whenever I hear this great pop song by Momina Mustehsan and Junaid Khan as featuring in Coke Studio 9, episode 5, I think of the Dutch band the 3Js. If there’s any group in The Netherlands able to render this song to a Dutch mass audience, it’s them. To help them I already translated the lyrics…  😉

The music is directed by the fine gentlemen of Noori and the song itself as such is produced by Strings.

Main tum se kehta hoon                          Ik zeg je dat het
Yeh aasamaan tumhaare hain               Paradijs hier al op aarde is
Na maano gi par tum                                Maar jij blijft klagen
Yeh waqt ke ishaare hain                        Over alles wat je toch nog mist

Main tum se kahti hoon                           Wie zal ons redden van
Zamaane sab puraane hain                     De zondvloed als de hemel valt?
Mere jahaan ki hadden                             Als het aan jou ligt
aasamaan se aage hain                             Heeft de regen al je dag verknalt
Main chal padi nikal ke                            Je kan wel zeuren dat
Thaame haathon men sapne                  Een roos met teveel doornen groeit..

Apne naseebon ko likhen                        .. maar wist je dat dat dat juist
hum iraadon se                                           Beïnvloedt dat die roos zo bloeit..?
Aa zindagi                                                     Niets is zwart of wit;
Kuchh paale abhi                                        Er zit nog zoveel tussen in
Main to chali kho jaane kaheen             De bril die je draagt bepaalt wat je ziet

Main raastah aur main hi safar                 Steeds onderweg en altijd op reis
Hon manzilen ruk nah paaen magar      Sta even stil anders betaal je de prijs
Chalta rahe sab se be-fikar                        Vergeet wat je vreest, zet je zorgen opzij
Yeh silsile ruk na paaen magar                 Wees wie je bent, laat al je dromen nu vrij

Mudke na dekha main ne guzra jo kal  Ik dacht altijd dat een ander | veel beter was
Baaten puraani be-kaar hain                  Maar op een dag was ik klaar daarmee
Na main ne seekha pal pal ka yeh jee   Vroeger zag ik | door de bomen het bos niet meer
Kho kar kuchh paaya hai to aage bad   Maar door mijn fouten sta ik nu in mijn kracht

Aa zindagi                                                      Niets is zwart of wit;
Kuchh paale abhi                                         Er zit nog zoveel tussen in
Main to chali kho jaane kaheen              De bril die je draagt bepaalt wat je ziet

Main raastah aur main hi safar                 Steeds onderweg en altijd op reis
Hon manzilen ruk nah paaen magar      Sta even stil anders betaal je de prijs
Chalta rahe sab se be-fikar                        Vergeet wat je vreest, zet je zorgen opzij
Yeh silsile ruk na paaen magar                 Wees wie je bent, laat al je dromen nu vrij

Hum hain raasta                                          Gister is geweest
Hum hain zindagi                                       Morgen is nog niet
Hum hain aasamaan                                  Nu is het moment
Hum hain raushani (x10)                          Hou van wie je bent

Hum hain raasta                                         Gister is geweest
Hum hain zindagi                                      Morgen is nog niet
Hum hain aasamaan                                 Nu is het moment
Hum hain raushani (x2)                           Hou van wie je bent

Hum hain raushani                                   Hou van wie je bent
Hum hain raushani                                   Hou van wie je bent

Main raastah aur main hi safar                 Steeds onderweg en altijd op reis
Hon manzilen ruk nah paaen magar      Sta even stil anders betaal je de prijs
Chalta rahe sab se be-fikar                        Vergeet wat je vreest, zet je zorgen opzij
Yeh silsile ruk na paaen magar                 Wees wie je bent, laat al je dromen nu vrij

Sneeuw – Stef Bos

Ik ben de sneeuw; ik ben wit. Ik ben de wolk gedragen door de wind waarnaar jij kijkt; ik ga voorbij.

Kijk, uit mijn handen stroomt het bloed; vanuit het niets, zoals een roos die uit zichzelf naar het licht toe groeit.

Ik ben de vader, ik ben de zoon; ik ben de boom waaruit het kruis is gemaakt; ik ben het blad dat valt in de herfst, en vergaat op de vruchtbare grond waarop jij staat.

Maar wees niet bang; mijn waan is wit, het donker ver

Ik ben geboren voor het licht -en ik leef in een ander land

Je weet niet wat je mist daar; je weet niet wat je mist daar

Aan de overkant

Ik ben de toekomst en ik kijk dwars door jou heen; ik zie jouw leegte, jouw leven alleen, onthecht, ontheemd. Ik wil jou bewaren voor een donkere weg en een hart van steen. Ik ben de wijn die jij drinkt -ik dring tot diep binnen jou in, tot wie jij bent, tot daar waar jij jezelf nooit hebt gekend. En ik raak mezelf in jou kwijt; ik ben de ruimte, en jij bent de tijd..

Maar wees niet bang; mijn waan is wit, het donker ver

Ik ben geboren voor het licht -en ik leef in een ander land

Je weet niet wat je mist daar; je weet niet wat je mist daar

Aan de overkant

En jij zit daar onrustig, en jij kijkt langs mij heen; en ik hoor in alles wat je zegt de stem van iemand die bang is voor zichzelf, niet in de leegte durft te kijken, en de stroom niet meer vertrouwt -zich niet laat leiden door de stem van een engel die alleen maar wil vragen om los te laten.. wat je gevangen houdt.

Jij die niet verloren durft te zijn, je zit daar en je kijkt naar mij, en je zegt dat je me niet begrijpt. Maar ik ben het papier waarop jij schrijft dat je mij mist; ik ben elke beweging van jouw hand die lijnen tekent, zonder betekenis.

Ik ben een dans op een vulkaan; ik ben de man daar op de maan die naar de aarde kijkt, en ik zie jou gaan; ik zie het dwaalspoor dat je volgt. Je zit voor mij en je kijkt me aan -en ik weet dat je me niet begrijpt.

Maar wees niet bang; mijn waan is wit, het donker ver

Ik ben geboren voor het licht -en ik leef in een ander land

Je weet niet wat je mist daar; je weet niet wat je mist daar

Aan de overkant

Ik ben het laatste woord dat tussen ons zal vallen; ik ben de liefde die jij niet wou leven. Ik heb mezelf voorbij de grens van wie ik ben gegeven.

Je weet niet wat je mist daar; je weet niet wat je mist daar

Aan de overkant

Aan de overkant.

.

[Stef Bos, Demo’s Deel 3, 2008]

.

.

Paulo Coelho, III

Alle wegen leiden naar het hart van de strijder.

Zonder aarzelen duikt hij in de rivier der hartstochten, die altijd door zijn leven stroomt. De strijder weet dat hij vrij is in zijn keuzes. Bij het nemen van beslissingen is hij moedig, altruïstisch -en soms een beetje gek.

Hij aanvaardt zijn hartstochten en geniet er intens van.

Hij weet dat hij gerust opgetogen mag zijn over zijn veroveringen. Ze horen immers bij het leven, en bezorgen alle betrokkenen vreugde.

Tegelijkertijd hecht hij waarde aan alles wat duurzaam is, en aan banden die zich in de loop van de tijd bestendigd hebben.

Een strijder weet onderscheid te maken tussen wat voorbijgaand en wat blijvend is.

.

Uit: Paulo Coelho, De strijders van het licht. Een handboek, 2002

Mulla Nasrudin – Forgotten himself

NASRUDIN called at a castle to collect for charity.

‘Tell your master,’ he said to the doorkeeper, ‘that Mulla Nasrudin is here and asks for money.’

The man went into the building, then came out again. ‘I am afraid that my master is out,’ he said.

‘Let me give you a message for him, then,’ said Nasrudin. ‘Even though he has not contributed he can have this  advice, free. Next time he ges out he should not leave his face at the window. Someone might steal it.’

.

.

‘Forgotten himself’, in: The pleasantries of the incredible Mulla Nasrudin, Idries Shah (NY 1968)

.

Mulla Nasrudin – What will he find?

‘THERE is a burglar downstairs,’ said Nasrudin’s wife one night.

‘Not a sound,’ whispered the Mulla. ‘If he finds anything here, he will have to bring it into the house himself first. He may even leave something behind. 

.

.

‘What will he find?’, in: The pleasantries of the incredible Mulla Nasrudin, Idries Shah (NY 1968)

.

Rabbi David Cooper

http://www.rabbidavidcooper.com/

Cooper

What a lovely smile!
.

And what a lovely essence..
.

Be inspired!

.

A very interesting publication of him, translated into Dutch:

Cooper, David, ‘Het hart van de berg. Een mystieke odyssee’, (NY 1991) Deventer, 1995.

It renders the story of his search for meaning and spirituality. Together with his beloved wife Shoshannah, he explores both his attraction to Judaism’s kabbalah and Islam’s sufism, while experiencing the demanding yet beneficial effects of meditational practices originating from a.o. Buddhism.

On pages 216-217 it says (in Dutch):

‘Iedere religieuze traditie kan een manier van leven worden. Ja, onze spirituele zoektocht is er voornamelijk op gericht een religieuze traditie te vinden die past bij ons ritme en de geaardheid van onze ziel. Dikwijls biedt onze afkomst bij deze zoektocht een belangrijke aanwijzing. Welk pad we uiteindelijk ook volgen, ons spiritueel streven zal immers altijd worden beïnvloed door de erfenis van ouders, familie, taal, cultuur en geloofsleer.’

I love this passage, since I believe that all is born from a ‘certain’ relativity. According to this view, I think we ought to learn to come to terms with both our individuality and communality. We ARE family, as mankind.. If only we would all endeavour to reach out, to arrive at that level where distinction is only a matter of purity of heart, rather than creed, caste, faith, or nation..

.

Paulo Coelho, II

De strijder van het licht begaat een misstap en stort de afgrond in. Spoken jagen hem angst aan, eenzaamheid kwelt hem. Omdat hij het Goede Gevecht zocht, had hij niet gedacht dat dit hem kon overkomen.

Desalniettemin overkwam het hem wél. Vanuit de diepe duisternis richt hij zich tot zijn Meester; ‘Meester, ik ben in de afgrond gevallen’, zegt hij, ‘het water is diep en donker.’

‘Eén ding moet je niet vergeten’, antwoordt de Meester, ‘iemand verdrinkt niet door te duiken, maar door onder water te blijven.’

En de strijder gebruikt zijn krachten om uit de situatie te geraken waarin hij zich bevindt.

.

Uit: Paulo Coelho, De strijders van het licht. Een handboek, 2002

.

Paulo Coelho, I

Een strijder van het licht weet dat bepaalde situaties zich vaker voordoen. Veelvuldig ziet hij zich voor problemen geplaatst waar hij al eerder mee te maken heeft gehad. Hij wordt er neerslachtig van en denkt geen vooruitgang te boeken in het leven, omdat hetzelfde probleem zich weer aandient.

‘Dit heb ik al een keer eerder meegemaakt’, klaagt hij tegen zijn hart. ‘Ja, dat is zo’, antwoordt zijn hart, ‘maar je hebt het probleem nooit kunnen oplossen.’

De strijder begrijpt dan dat herhaalde ervaringen één enkel doel hebben: hem leren wat hij maar niet wil leren.

.

Uit: Paulo Coelho, De strijders van het licht. Een handboek, 2002

.

Hymn to Isis

For I am the first and the last
I am the venerated and the despised
I am the prostitute and the saint
I am the wife and the virgin
I am the mother and the daughter
I am the arms of my mother
I am barren and my children are many
I am the married woman and the spinster
I am the woman who gives birth
And she who never procreated
I am the consolation for the pain of birth
I am the wife and the husband
And it was my man who created me
I am the mother of my father
I am the sister of my husband
And he is my rejected son
Always respect me
For I am the shameful and the magnificent one

3rd or 4th century BCE, discovered in Nag Hammadi

.

Love – Khalil Gibran

Then said Almitra, ‘Speak to us of Love.’ And he raised his head and looked upon the people, and there fell a stillness upon them. And with a great voice he said: When love beckons to you follow him, though his ways are hard and steep. And when his wings enfold you yield to him, though the sword hidden among his pinions may wound you. And when he speaks to you believe in him, though his voice may shatter your dreams as the north wind lays waste the garden. For even as love crowns you so shall he crucify you. Even as he is for your growth so is he for your pruning. Even as he ascends to your height and caresses your tenderest branches that quiver in the sun, so shall he descend to your roots and shake them in their clinging to the earth. Like sheaves of corn he gathers you unto himself. He threshes you to make you naked. He sifts you to free you from your husks. He grinds you to whiteness. He kneads you until you are pliant; and then he assigns you to his sacred fire, that you may become sacred bread for God’s sacred feast.

All these things shall love do unto you that you may know the secrets of your heart, and in that knowledge become a fragment of Life’s heart. But if in your fear you would seek only love’s peace and love’s pleasure, then it is better for you that you cover your nakedness and pass out of love’s threshing-floor, into the seasonless world where you shall laugh, but not all of your laughter, and weep, but not all of your tears. Love gives naught but itself and takes naught but from itself. Love possesses not nor would it be possessed; for love is sufficient unto love. When you love you should not say, ‘God is in my heart,’ but rather, I am in the heart of God.’ And think not you can direct the course of love, if it finds you worthy, directs your course. Love has no other desire but to fulfil itself. But if you love and must needs have desires, let these be your desires: to melt and be like a running brook that sings its melody to the night. To know the pain of too much tenderness. To be wounded by your own understanding of love; and to bleed willingly and joyfully. To wake at dawn with a winged heart and give thanks for another day of loving; to rest at the noon hour and meditate love’s ecstasy; to return home at eventide with gratitude; and then to sleep with a prayer for the beloved in your heart and a song of praise upon your lips.

.

.

Khalil Gibran, The Prophet, New Delhi, 1939, pp. 10-14

.

Mulla Nasrudin – The high cost of learning

NASRUDIN decided that he could benefit by learning something new. He went to a master musician.

‘How much do you charge to teach lute-playing?’

‘Three silver pieces for the first month; after that, one silver piece a month.’

‘Excellent!’said Nasrudin. ‘I shall begin with the second month.’

.

.

 

‘The high cost of learning’, in: The pleasantries of the incredible Mulla Nasrudin, Idries Shah (NY 1968)

.

Relationships

“The purpose of our lives is to transform ourselves so that we can receive complete and ultimate fulfillment. We are here in this world to reach our potential and literally become like God, with giving and sharing as the foundation of our being. Yet the process of self-transformation is not something that happens on an abstract or theological level; instead, it takes place between ourselves and other people. Our relationships (especially those with the people to whom we are closest) are the real opportunities we are given to emulate the tolerance, sharing, and love that are the Creator’s essence. These are the qualities that our relationships can teach us, and these are the qualities we most need to learn if we are to fulfill the true purpose of our lives.
Once we understand this, everything that takes place between ourselves and others appears in a new light. Being in love (and opening ourselves to an infinite range of shared emotions and experiences) becomes much more than just romantic or exciting. On a far more profound level, at the level of our souls, we are changing and growing. We are literally drawing closer to God, and in so doing we are opening ourselves to the fulfillment that closeness brings.

What’s more, it is not just the joyful moments we share that foster this transformation; even hard times or points of conflict are opportunities for positive change. In fact, the difficult moments we face are the real opportunities that a relationship gives us. What seems to be a problem is actually a gift: a chance to remove an internal obstacle that stands between ourselves and the unlimited happiness that is our real destiny.

Too often our focus is on meeting the right person, on somehow discovering that one-in-a-million human being who exactly fits our needs and specifications. But Kabbalah teaches that this is putting the emphasis in the wrong place. Becoming the right person (not finding the right person) is the real key to loving relationships. What’s more, difficulties and disagreements are without exception opportunities for us to become that right person to take complete responsibility, both on the practical level of how we deal with conflict, and on the level of how we see our lives as a whole. When we shift perspective away from “winning” and toward helping those we love (especially when we’re angry) anger immediately dissipates. This is not a miracle; it’s simply the way things work at the level of positive and negative energies. Just as darkness cannot coexist with light, conflict cannot remain when you have a true intention to help and share with others.

If you keep experiencing the same relationship problems over and over again, it’s because you haven’t realized where the real problem lies. You’re still waiting for others to change without really correcting the aspects of yourself that you need to transform. Making this correction is a fundamental aspect of our spiritual work. There’s even a Hebrew word for it: tikkun. Completing your tikkun is why your soul is in the world in this lifetime. In fact, the Kabbalists explain that souls come to the world many times in order to attain their spiritual correction, and they will continue to do so until they finally achieve the correction once and for all. Your closest relationships are the place where your tikkun can really be completed where you don’t just find the person you were looking for, but literally transform yourself into the person you are meant to be.

God created the world; God caused us to come into being. But now our task is to become the cause in our own right: to emulate the sharing essence of the Creator, and in this way receive the fulfillment that the Creator desires and intends for us. This is the knowledge and the wisdom that our relationships have come to teach us. And this is what we must open our hearts to learn.”
.

“It is nothing less than the reason the world, as well as the universe as a whole, was created at the beginning of time.”

.

SOURCE: https://www.kabbalah.com/14.php

http://www.zohar.com

.