Asli Sharqi Festival

Wat: Asli Sharqi: Int. Festival voor Originele Buikdans
Waar: Theater De Regentes, Den Haag
Wanneer: 25, 26 en 27 september 2009

Fans van oriëntaalse buikdans opgelet!

Van 25-27 september a.s. organiseert Theater De Regentes in Den Haag het ‘Internationaal Festival voor Originele Buikdans’ alias het Asli Sharqi Festival.
Wendy Buonaventura en Mayodi treden er op en geven er workshops, en met hen een groot aantal andere bekende en minder bekende internationale en nationale personen uit de buikdanswereld. Laudi Vrancken (communicatiemedewerker bij het theater en zelf danseres) is de initiatiefneemster van dit festival.

Via deze website vind je alle informatie over het festival.
En hier staat Theater De Regentes online.

Flyer_voorkant

Flyer_achterkant

MELODIE – Madli & Marietje

Poster

.

Wie:      Madli en Marietje, plus band

Wat:      â€˜Melodie’, concert

Waar:  Beverwijk, Kennemer Theater

Wanneer: 10-10-2009, 20:30

.

Madli en Marietje. U heeft ze nog niet gezien, maar schrijfster dezes wel! En wat kunt u verwachten wanneer u zaterdagavond 10 oktober a.s. naar het Kennemer Theater te Beverwijk komt? Een duo met sprankelende ogen, innemende charme, en een flinke dosis lef. Ja, u treft twee zeer gedreven jonge vrouwen met een passie voor muziek, begeleid door een enthousiaste band.

.

Spontaan plan

Wat begon als een spontaan plan van twee goede vriendinnen veranderde gaandeweg in een serieuze aangelegenheid. De twee dames wilden wel eens hun favoriete nummers uit de pop- en musicalwereld voor publiek op de planken ten gehore brengen. Mét band. Of dat te realiseren zou zijn? Wel, zoals u ziet aan deze aankondiging hebben ze het nog voor elkaar gekregen ook.

.

Voorbereidingen

De afgelopen maanden stonden zodoende naast de gebruikelijke bezigheden voor werk en studie in het teken van voorbereiding op het aankomende concert, ‘Melodie’ gedoopt. Liedjes werden doorgenomen, arrangementen herschreven; plannen werden gesmeed en kelen werden gesmeerd. En er werd er druk gerepeteerd: beide dames zullen niet alleen hun eigen favoriete melodieën met u delen, maar er ook een aantal in duet met elkaar zingen.

.

Concert

Madli en Marietjes ‘Melodie’ zal u zeker verrassen. Ondanks die Nederlandse naam mag u rekenen op vooral Engelse muziek: bekende nummers uit de jaren ’60 sluiten zich aan bij populaire liedjes uit de jaren ’90, afgewisseld met recente hits en bekende songs uit de jaren ’80. Speelse popliedjes omarmen musicalklassiekers alsof ze nooit anders hebben gedaan. En wat dacht u van een liedje of twee in het Ests, de moedertaal van Madli, daar haar wortels in Estland liggen?

.

Zo, we gaan dus naar Madli en Marietjes ‘Melodie’ op zaterdagavond 10 oktober in het Beverwijkse Kennemer Theater. Staat genoteerd! Heeft u er ook al zo’n zin in?  

.

.

Meer info? Zie de MySpace van Madli & Marietje of de website van het Kennemer Theater.

.

.

Img_1092

..

.

.

.

Foto: Mehran Razaghi

.

Jerusalem Hug 21-06-2009

"The Jerusalem Hug is an event for experiencing the joy and happiness of living together. In Jerusalem people of all kinds of denominations live already together. They form the beginning of a transformation. Jerusalem stands as a symbol for peace and and forgiveness in the world.
Let Jerusalem be a city of connection, the heart of the world where unity and peace will be a fact.
Every year we will increase the Jerusalem Hug into a lager event with more participants.
Let the Jerusalem Hug fill Jerusalem completely with love, so there will be no place for hathred anymore."

http://www.jerusalemhug.org

http://www.loversofjerusalem.org

.

Merlijn Twaalfhoven 17-06-2009 @ LLiNK’s OBA Live

Merlijn_twaalfhoven Main guest todat at LLiNK’s day of the radioshow ‘OBA Live’ in the Public Library of Amsterdam: composer, conductor, and musician Merlijn Twaalfhoven, renown for his endeavours to bring people together by music, and among other projects Music for Gaza.

From 19:00 – 21:00 Teun van de Keuken (the guy from the Tony Chocolonely chocolate..) will speak with Merlijn on various topics.

.

Ashiq Brothers

Ashiq_brothers_amsterdam_juni_2009_Last Tuesday, the 9th of June, I visited the 4th floor of the Public Library in Amsterdam, close to its central station.

There, way up high from the busy city life, the Dutch Muslim and Islamic Broadcasting Companies (NMO and NIO) recorded their joint radioshow ‘OBA Live’. Theme of the day: India.

Enthusiastic guests who had something to tell about India featured in the show, and a great deal of people had come to attend it. Our lucky ears were offered the inspiring music of the originally Rajastani Ashiq Brothers. Born and raised in Jaipur, in the north of India, they annually come to The Netherlands to perform among other types of Indian and Pakistani music the devotional qawwali, related to Sufism and its poetry.

If you’re interested to listen to their live studio performance at the NMO/NIO radioshow ‘OBA Live’, see here. Follow the link that says ‘Videofragment muziek met de Ashiq Brothers.’

.

Acknowledgement: picture made by Usha Marhe.

.

Gnaoua Festival Essaouira 2009

Dsc01225

If you got the time, the money and the enthusiasm to travel to Morocco this month: go to Essaouira to attend this year’s Gnaoua festival from the 25th – 28th of June!

See this link for the website of the festival.

I took these pictures of Hamid El Kasri and his fellow musicians when they came over to The Netherlands in February 2008 to perform in Utrecht and The Hague. Hamid will be one of the performers during the Festival in Essaouira as well.

.

Dsc01144Dsc01437

.

End the siege on Gaza – Mark Reuters

De ene week sta je te filmen op de flanken van het Brabantse land, een week later raak je verwikkeld in heel erg slechte B-film, eentje vol onrecht en onmenselijkheid. De plaats van handelen? Egypte…

Het overkwam Mark Reuvers, lid van de WBH-crew, toen hij namens een Nederlandse delegatie, onder de vlag van PPMS, de verslaglegging aan het doen was van hun poging om Gaza te bereiken via Egypte. Deze Hollandse afvaardiging maakte onderdeel uit van het grootschalige Europese konvooi ‘To End the Siege on Gaza’. Luyendijk in het kwadraat had een goede definiëring van deze trip kunnen zijn. Hieronder zijn verhaal…


"Na een periode van langdurig wachten en onderhandelen met de autoriteiten kregen alle veertig voertuigen en 150 deelnemers aan het konvooi permissie om Gaza binnen te gaan. Onder politie-escorte gingen we vanuit de havenstad Port Said, via el-Arish, naar het grensgebied Rafa. Tijdens deze tocht waande ik me meerdere malen koningin Beatrix, de wegen waren immers afgezet en bovendien waren er ‘tig uitbundig zwaaiende mensen aan de kant van de weg te vinden. Des te groter was de deceptie toen in Rafa, letterlijk honderd meter verwijderd van Gaza, de eerder verleende permissie werd ingetrokken. De stempels waren nota bene reeds in de paspoorten gezet. Als motivatie voor het intrekken van die toestemming werd slechts gesproken over een foutje. In totaal 150 ‘foutjes’ dus…

Hierna kregen wij twee opties aangeboden door de Egyptenaren, de eerste optie was rechtsomkeert maken richting Europa en de tweede mogelijkheid was met het hele gevolg terug naar el-Arish te gaan. Op de koop toe dienden wij de paspoorten achter te laten bij de medewerkers van de grenspost. Na onderling onderhandelen besloten alle deelnemers unaniem om te blijven waar we waren, in Rafa dus. Vervolgens werd het volledig gezelschap, inclusief gehandicapten en vrouwen, vastgezet in de loods behorend bij het grenskantoor. De paspoorten dienden we alsnog in te leveren. We hebben twee dagen door moeten brengen in mensonterende omstandigheden. Sommige gevangenissen in ons land kennen meer luxe dan deze loods annex grenspost. Een luttel aantal keren mochten we dan wel even naar buiten om bijvoorbeeld schone kledij aan te trekken, vanzelfsprekend werden we dan nog wel geschaduwd door een meneer agent.

De gebeurtenissen die vanuit mijn oer-Hollandse bril als ongeloofwaardig dienen te worden beschouwd waren talrijk. Ter illustratie: een Zwitserse deelnemer aan het konvooi raakte bevriend met een van onze bewakers. De Zwitser merkte dat deze persoon straatarm was en wilde hem derhalve een reep chocolade geven, wanneer onze reisgenoot terug zou zijn in zijn vaderland. De bewaker begon te stralen als een klein kind en gaf direct zijn contactgegevens aan de Europeaan. De collega’s van de bewaker signaleerden deze ‘vorm van verraad’ en maakten hier melding van bij de luitenant. Nog diezelfde dag werd de arme Egyptenaar op staande voet ontslagen.

Twee dagen en een hoop frustraties en emoties verder mochten de veertig voertuigen en twintig mensen wel naar binnen. De overgrote meerderheid van de deelnemers kon dus onverrichter zake terug naar Europa. Dit leverde, eufemistisch gezegd, een groep gedesillusioneerde volwassen op.  Palestijnen die slechts een haartje verwijderd waren van een weerzien met hun familie in Gaza, na 40 lange jaren vol onzekerheid, begonnen te huilen als pasgeboren baby’s. Dat het juist de Egyptische autoriteiten waren die hun plannen dwarsboomden en niet de Israëli’s moet het waarschijnlijk des te pijnlijker hebben gemaakt.

Hiermee was de kous echter nog zeker niet af. Er volgden nog een serie treiterijen, die je zou kunnen scharen onder de categorie ‘mentale uithongering’. Zo werden we opgesloten in een bus, een uur lang. Waarom? Er was geen duidelijkheid omtrent de hoogte van de prijs en over de eindbestemming van de terugreis . "Dan zetten we die Europeanen gewoon nog even lekker vast", moeten de Egyptenaren hebben gedacht. Uiteindelijk werden we dan toch, als een stelletje dieven in de nacht, in een ruk door naar Cairo gebracht. Men wilde zo spoedig mogelijk van ons af zijn en ons dus linea recta op het vliegveld ‘droppen’.
Het overgrote merendeel van de busreizigers had als een gevolg van de hele rompslomp echter hun vluchten gemist en wilde terug naar de verscheidene hotels, om vanuit daar de terugvluchten te kunnen regelen en om ook nog enigszins tot rust te komen. De politieagenten stemden hier geenszins mee in en zetten ons nog 1,5 uur vast midden in Cairo. Dit voorval speelde zich af in de vroege morgen. Zelden heb ik zo’n schertsvertoning gezien. Aan weerszijden van het plein van de busmaatschappij barricadeerden agenten de uitgangen. Dit incident was toch echt wel de figuurlijke druppel….

Na eindelijk bevrijd te zijn overheerste er een heel erg onbevredigd gevoel. Hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren? Zonder een complottheorie te willen spuien is het een feit dat Egypte nauwgezet samenwerkt met Israël en de VS, zoals staat te lezen op de voorpagina van The Egyptian Gazette van 27 mei jl. Egypte kan, op voor het land goede economische voorwaarden, goederen transporteren richting Amerika. Er dienen met dergelijke vrachten dan wel Israëlische goederen mee vervoerd te worden, anders gaat het handeltje niet door. De Egyptische autoriteiten kiezen met het gesloten houden van de grens duidelijk voor het geld en niet voor menselijkheid. We moeten namelijk niet vergeten dat de inwoners van Gaza nog steeds niet zijn bevrijd uit een situatie die vele malen nijpender is dan onze situatie ooit is geweest. Dat het juist de Egyptenaren zijn die mede verantwoordelijk zijn voor dit leed is schrijnend.

Op de laatste plaats wil ik nog even zeggen dat wij Europeanen de enige personen zijn die de situatie kunnen veranderen. Het gaat hier niet om religie en/of nationaliteit, enkel en alleen om humaniteit. Of je nu pro- of anti-Hamas bent is geenszins relevant. Het lijden van de gewone mensen op de straten van Gaza staat centraal. Wij kunnen zoveel en helaas doen we nog zo weinig. Druk vanuit Nederland op Mubarak en consorten is een vereiste."

.

Bron: http://www.wijblijvenhier.nl/index.php?/archives/2078-End-the-siege-on-Gaza….html

.

Nieuwste rage: polygamie – Fatima Lamkharrat

"Gezocht: parttime man, besneden soulmate, vader voor mijn kinderen en iemand die zondags het vlees komt snijden… Ja, zo zou een advertentie er minimaal uitzien als ik die nu zou plaatsen. De zoektocht van menig dertigster naar haar wederhelft gaat niet van een leien dakje. Helemaal niet als je ambitieus, zelfstandig, goedgebekt en financieel onafhankelijk bent en dat eigenlijk diep in je hart ook wilt blijven. De  traditionele rol van de vader des huizes? Nee, daar bedank ik voor. Ik betaal mijn eigen rekeningen, heb een dak boven mijn hoofd en boon mijn eigen dopjes. Dus waarom die man eigenlijk nog?

Ja, dat is wat wij ons inderdaad ook afvroegen tijdens een midweek-onderonsje met al mijn andere vrijgezellige dertigers-vriendinnen die ook allemaal tegen een quarterlife crisis aanlopen.

De zomer komt eraan en die start met dromen en dus keuzes, keuzes, keuzes en luxeproblemen! Zal ik naar Afrika gaan, wat extra opdrachten voor mijn bureautje genereren, of ga ik voor wat quality-time met mijn folks? Ondertussen herinnert die bioklok in mijn achterhoofd mij elke dag aan de afschrijving van mijn eierstokken, die over een aantal jaar compleet is. In de midlife crisis van weleer, hadden mannen spijt over wat ze tot dusver niet gelukt was. In de dertigersdip gaat het over de zaken die je allemaal nog zou willen doen. Het liefst alles tegelijk en wel nu meteen!

En om het nog moeilijker voor mijzelf te maken wil ik nog meer keus! Naast het huwelijk en de andere moderne vormen van samenleven zoals lat-relaties en samenwonen, wil ik een pleidooi houden voor een verdere verbreding van het traditionele en wettige concept van het huwelijk. Nu mogen homo’s zich in de echt verbinden, waarom mag ik dan niet met een beste vriendin, of een volslagen onbekende griet en één superman een trio’tje vormen die voor elkaar beloven te zorgen in voor- en tegenspoed? Zij moedertje, hij vadertje en ik er tussenin.
Dat zou zo mijn probleem oplossen. Ik kan dan volledige autonoom blijven functioneren, mijn eigen boontjes doppen, maar ben daarnaast wel in staat om kinderen te krijgen van een echte man en niet van zo’n steriele donorbank. Ik hoef mijn ambities niet meer in te dammen, of naarstig op zoek te gaan naar die Marokkaanse man die mijn carrière wel zinnig vindt. Mannen denken sowieso dat ze niks meer te bieden hebben, dus met twee dames komt dat zelfvertrouwen vanzelf terug. Het wordt een deal: hij zijn twee vrouwen, ik mijn eigen keuzes!

Zadel ik die andere vrouw dan niet op met een man die mij mijn carrière gunt en haar kort houdt? Want de polygame voorbeelden die ik nu in mijn omgeving zie zijn vaak ook zo samengesteld dat de man aan zijn trekken komt door in het ene huis de traditionele familieproof vrouw te onderhouden en in het andere huis zijn tweede, mondige vrouw vooral te stimuleren zich te ontwikkelen en hem op andere gebieden tevreden te houden… Nou, geen schuldgevoel of restjes van feministische solidariteit hier, een ieder voor zich!

En last but not least voor mijn moeder’s hart: het is nog halal ook! Ik geloof ook dat zaken die toegestaan zijn in de Islam in een bepaalde periode absurd lijken, maar omdat Allah alwetend is en de islam is voor alle tijden, is polygamie toegestaan, om dertigers van mijn generatie de kans te geven gelukkig door het leven te blijven rennen. Van doel naar doel, ambitie naar functie en keus naar… waar je maar wilt.

De burgemeesters van de vier grote steden vroegen in september vorig jaar minister Hirsh Ballin nog om een wetswijziging, zodat mannen die met meerdere partners getrouwd waren niet het Nederlanderschap kunnen krijgen. Wat wil die overheid nou eigenlijk? Betrokkenheid van de burger toch? De WMO die ervoor moet zorgen dat men zorg draagt voor elkaar, daar waar de overheid in gebreke blijft. Toch? Wat is er mooier dan dat mensen ervoor kiezen bij elkaar te horen en voor de wet, notabene, zich committeren om dat ook te doen? I am a believer….wie nog meer?"

.

Fatima Lamkharrat, columniste nieuwwij.nl en TSS tijdschrift sociale vraagstukken, contact fatima.at.work@live.nl

Bron: http://www.wijblijvenhier.nl/index.php?/archives/2079-Nieuwste-rage-Polygamie.html

..

Sufism pictured: Niek Biegman in Kunsthal Rotterdam

Images The opening of the photo exhibition takes place on Friday 12-06-2009, in Kunsthal Rotterdam. The exhibition is organised from 13-06-2009 until 13-09-2009. See here for more information in Dutch.

An accompanying book (full of pictures, of course) was presented Friday 05-06-2009, in bookshop Au Bout du Monde (Singel 313, Amsterdam). KIT Publishers are responsible for the publication of the book in Europe.
Information about the accompanying book, in Dutch, can be found here; in English, here.
.

.

Adel Imam 16-06-2009 bij premiere ‘Bobbos’ in Tuschinski

PERSBERICHT 04-06-2009

Omstreden Arabische filmster bij première Tuschinski
Adel Imam, Koning der acteurs van de Arabische wereld , woont dinsdagavond 16 juni in Tuschinski de Nederlandse première bij van zijn nieuwste film ‘’Bobbos’’. Hij speelt daarin o.a. met grote acteurs als Yousra, Ashraf Abdel Baki en Raga Al Geddawi . ’’Bobbos’’ gaat over de bekende zakenman Mohsen Hindawi, die noodgedwongen alles uit de kast moet halen om tijdens de economische crisis het hoofd boven water te houden. Tijdens deze première zullen bekende Nederlandse acteurs en artiesten aanwezig zijn.

Bedreigd
Adel Imam is in een acteur die geen blad voor de mond neemt. Persoonlijk maar ook in zijn films heeft hij een uitgesproken mening over de ontwikkelingen in Egypte en de Arabische wereld als het gaat om corruptie, religie en terrorisme. Onlangs is hij nog bedreigd door radicale groeperingen wegens zijn scherpe en kritische houding naar de Palestijnse organisatie Hamas tijdens de Israëlische invasie in de Gazastrook. Adel imam is altijd opgekomen voor de slachtoffers van geweld. Spreekt zich ondubbelzinnig uit over terrorisme. Hij gaat verder en vertolkt zijn visie op terrorisme als hoofdrol in de spraakmakende film ‘’Al Irhabi ‘’ (de terrorist). Hiermee heeft hij een aantal jaren geleden veel kritiek over zich heen gekregen. Wederom tot aan bedreigingen toe. Adel Imam laat zich niet tegenhouden en zoekt ook in de film ‘’Bobbos’’ de grenzen op.

Goodwill ambassadeur UNHCR
In januari 2000 is Adel Imam door de Verenigde Naties benoemd als goodwill ambassadeur voor de UNHCR. Sindsdien zet hij zich onvermoeibaar in voor de zaak van vluchtelingen.

Arabische films in Nederlandse bioscopen
Arabic Film Distribution presenteert met ‘’Bobbos’’ de nieuwste film van Adel Imam tegelijkertijd met het uitbrengen in de Arabische wereld. Arabic Film Distribution hoopt hiermee via filmentertainment Nederland kennis te laten maken met de cultuur van de Arabische wereld en hiermee de indianenverhalen uit de wereld te helpen.

Bobbos in verschillende Pathé theaters in Nederland
Op 16 juni vindt de première plaatst in de Pathe Tuschinski in Amsterdam. Vanaf 18 juni gaat de film regulier draaien in Den Haag Spuimarkt, Amsterdam De Munt en Rotterdam Schouwburgplein.

—————————————————————–

Khalil Aitblal, Refresh Entertainment

..

Noa & Mira Awad @ Eurovison 2009

De Israëlische zangeres Noa (Ahinoam Nini) en de Palestijnse zangeres Mira Awad vertegenwoordigen Israël met een duet tijdens de finale van het Eurovisie Songfestival 2009, 16 mei a.s. in Moskou.
Een impressie van hun gezamenlijke optreden (van de Griekse televisie) tijdens de eerste halve finale op dinsdag 12 mei:
.
">
.
Meer info: http://www.eurosong.nl/
Facebook pagina: http://www.facebook.com/pages/Noa-Mira-Awad-Eurovision-Song-Contest-2009/57573218224

“Moslims verenigd met Christenen in Libanon”

Arthur_blok_morgen_misschien Door René Zeeman

AMSTERDAM – „In de naam van God zweren wij, moslims en christenen, dat we verenigd zullen blijven tot het einde der tijden om zo Libanon beter te beschermen.”

Arthur Blok kan zich helemaal vinden in de uitspraak van Gibran Tueieni, de grote man van de onafhankelijke Libanese krant Al-Nahar, die in 2005 werd vermoord. Met deze woorden begint Libanondeskundige Blok zijn boek ”Morgen misschien” dat gistermiddag in Amsterdam werd gepresenteerd.

Blok heeft iets met Libanon. Hij is er geboren, maar werd na zes maanden geadopteerd door een Nederlands echtpaar. Thuis groeide Blok op met Journaalberichten over de Libanese burgeroorlog (1975-1990). Daarna kwam het land op meer positieve wijze in het nieuws en in 2001 ging Blok er wonen. Hij ging in 2004 terug, „omdat ik dacht dat er niets meer te beleven viel.”

Blok had Libanon nog niet verlaten of de Libanese oud-premier Rafiq Hariri werd in februari 2005 vermoord. De moordaanslag op Hariri was het begin van een aantal chaotische jaren. Toen in 2007 de beslissing viel dat het Hariritribunaal in Nederland zou worden gevestigd, besloot Blok een boek te schrijven over Libanon. Hij legt erin uit hoe de politieke verhoudingen in Libanon liggen en waar de complexiteit van de maatschappij haar oorsprong vindt.

Blok eindigt uiteraard met de huidige problemen. Alle feiten uit het VN-onderzoek naar de aanslag worden door Blok op een rij gezet en geanalyseerd. Ook de opening van het Hariritribunaal in Leidschendam krijgt ruimschoots aandacht.

Blok hoopt dat christenen en moslims de handen ineenslaan om uit de problemen te komen. Een deel van de problemen vloeit voort uit het feit dat in het verleden gemaakte afspraken niet worden nageleefd. Hij noemt als voorbeeld het vredesakkoord van Taif uit 1989, dat bijdroeg aan de beëindiging van de burgeroorlog. „Een aantal afspraken uit dat akkoord is niet nagekomen. Het leger zou worden versterkt en alle milities zouden worden ontwapend. Dat is dus niet gebeurd. Zo heeft de sjiitische partij Hezballah nog altijd wapens.”

Is het daarom reëel te verwachten dat de christenen en moslims de handen ineen zullen slaan?
„De christenen van oud-generaal Aoun hebben een deal met Hezbollah gesloten. Andere christenen doen zaken met soennieten en druzen. Je ziet dus dat coalitievorming mogelijk is en dat geeft hoop voor de toekomst. Eerder stonden de groepen tegenover elkaar. En laten we niet vergeten dat het land nog niet zo lang bestaat. Het is pas in 1943 gesticht, dus moeten we het land misschien wat tijd geven.”

Is Hezbollah er niet op uit alle macht naar zich toe te trekken?
Hezbollah heeft als enige militie wapens, het voerde in 2006 oorlog met Israël en bezette vorig jaar West-Beiroet. De groep vormt dus duidelijk een probleem. Misschien moet er een grote conferentie komen om gezamenlijk de problemen op te lossen, want er zijn natuurlijk ook buitenlandse machten die zich bemoeien met de gang van zaken in het land: Syrië, Iran, Saudi-Arabië en Egypte. Dat maakt het natuurlijk heel moeilijk, maar tegelijk fascinerend.”

Belangrijk zijn verkiezingen van 7 juni. Wat verwacht u?
„Als Hezbollah en Aoun zetels moeten inleveren is dat een duidelijk signaal van de bevolking dat men erop tegen is dat Hezbollah wapens bezit. Maar het valt moeilijk een voorspelling te doen. Christenen kunnen het niets eens zijn met wat Aoun doet, maar toch op hem stemmen want hij is nu eenmaal de man op wie ze altijd stemmen.”

Mede n.a.v. Morgen misschien door Arthur Blok; uitg. Just Publishers, Hilversum, 2009; 340 pag, € 24,95.

(Bron: http://www.libanonpraat.nl/phpbb/viewtopic.php?f=7&t=315)

.