Melila

“Je dacht toch niet dat ik dat echt ging doen hè?”
Hij staarde me ongelovig aan terwijl hij het zei. Ik voelde me met de minuut paniekeriger worden.
“Kom op nou Mo, je hebt het me beloofd!” zei ik met overslaande stem. Tranen prikten in mijn ogen. Mijn borst deed pijn; het leek wel alsof iemand een bankschroef steeds een tandje strakker zette. Shit, dit ging niet goed! Hoe moest ik het zonder hem klaarspelen?
“Nee schatje, je bekíjkt het maar met die mooie plannetjes van je!”, beet hij me toe, ineens pislink. “Het zal me worst wezen hoe je dit oplost, ik ben hier weg!”
Ik stapte op hem af, maar één blik op zijn gezicht deed me achteruit deinzen. Zo had ik hem nog nooit meegemaakt!
“Fuck off!” Mo griste zijn jas van de stoel waar hij ‘m even tevoren nog achteloos overheen had gegooid en beende de kamer uit. Trillend op mijn benen staarde ik hem na, hoorde de oude trap vervaarlijk kraken. God wat was hij boos! Beneden viel de deur met een klap dicht. Daar ging mijn laatste hoop. Ik staarde radeloos naar de klok boven de deuropening.

Op dat moment ging mijn telefoon. Ik schrok op. Néé, Barry, of all people! Waarom belde die juist nu?
“Zeg, waar zit je nou troela? We moeten gaan, het is tijd! Iedereen wacht op jou!”
Oh, ook dat nog –dat klote benefietfeest! Ik kon mijn hoofd wel tegen de muur slaan. Ik had toch aan alles gedacht –hoe kon ik nou vergeten dat ik had toegezegd die gig te doen? Mijn hart bonsde in mijn keel, droog van de zenuwen.
“Eh, Barry,” zei ik stamelend, “ik heb een probleem, ik kan niet met jullie mee.” Het koude zweet brak me uit. Was er een weg terug? Kon ik dit op de een of andere manier nog terugdraaien?
“Wat nou probleem? Kan me niet schelen, iedereen staat op jou te wachten, over een half uur moeten we op!”
“Ja maar Barry,..” begon ik terwijl de tranen over mijn wangen stroomden en ik door de kier in het gordijn naar buiten probeerde te kijken, “Barry, luister nou, …”

Beneden ging de deur open. Een koude windvlaag deed de polaroids op tafel opwaaien. Nog voor ik me omdraaide wist ik wie er de trap op stormde. De onmiskenbare geur van Angel en wiet drong mijn neus binnen.
“Vuile bitch, ik zál je..!” Krijsend stortte Melila zich op me. Ik kon haar lakleren handtas maar net ontwijken. Knalroze nepnagels klauwden hard in mijn haar, boorden zich in mijn hals. Ik probeerde haar van me af te duwen maar ze was te sterk.
“Steef? Steef?” Barry’s stem schetterde uit mijn mobieltje. “Verdomme Steef, geef antwoord! Wat is er aan de hand? Wat is het probleem dan? Steef! Wat is dat voor gekrijs?”
Rochelend sloeg ik tegen de grond toen een hak van haar fonkelnieuwe Manolo Blahniks mijn linkerslaap raakte. Alles draaide. Er stroomde iets warms en stroperigs over mijn wang.

“Stééf!”

Tuut-tuut-tuut-tuut-tuut…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close