Wat sluimerde in stilte

Wat sluimerde in stilte / ontstak vandaag in vuur,

Raast door mijn gedachten,

Snijdt in mijn verleden

De tere onschuld weg

 

Ineens met open ogen / droom ik over jou,

Jij, een vleesgeworden geest

Uit de diepten van mijn ziel,

Gevaarlijk gewaar van haar nabijheid

 

Nu treft mij de gedachte / aan gedichten van weleer,

De wrange wetenschap

Van hernieuwde herinnering

In onbezonnen uitingen

 

Voorwaar, hoe na ligt de weemoed / aan het hart

Van hen die schrijven,

Voortgedreven door getijden

Van eeuwige schoonheid!

 

De wijsheid lang vergleden / in de wijn van het woord,

De liefde op de tong,

Het hart in het hoofd,

Zo eerlijk en oprecht..

 

Verklaren wil ik niet / ik, profane van professie,

Versluierd als een bruid

Die op haar minnaar wacht

-Onbestemd haar lot

 

Jouw wezen staart mij aan / verhult zich als een schaduw,

Doet mijn adem stokken

En vervoert een ogenblik,

De iris  groot, verwijdt

 

Ja, omhelzen wil ik jou / je schouwen als een dode

Die opstaat uit zijn as,

Herrezen in mijn zicht,

Jouw sintels op mijn huid..

Want wat sluimerde in stilte / ontstak vandaag in vuur

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close