Laat me nou

Laat me nou, mijn hoofd;

Verberg je muizenissen in de kamers van mijn ziel

Lang ontsloten voor ontspoorde herinneringen

Aan wat ik graag vermijd om mijn gang te kunnen gaan

.

Laat me toch met rust!

Ik wil niets meer verwachten van de onrust in mijn hart

Keer op keer geweerd uit het huis van wie ik liefheb

Een zwerver ben ik nu, en ik huil om wat ik voel

.

Je maakt me tot een wees -ik, omringd door zoveel liefde!

Met veel verfijnde vrienden, en een overdaad aan goeds

Waarom blijf jij me achtervolgen met een leugen vol verleden?

Ik heb lang genoeg geleden; ik leef nu, ik wil vooruit!

.

Jij wringt je in mijn schaduw nog voordat een stap gezet is

Nog voor het zonlicht schijnt op wat er in mij leeft..

Maar wat wil je dan van mij? Verlos me van die ketens!

Want ik ben moegestreden; teveel onmacht, teveel pijn

.

Jouw zandkasteel nam grond van de dromen in mijn ogen

Maar vermengde menig traan met de hoogmoed van venijn

Hoe kan jij met haar leven, met het mes nog in mijn rug?

Het blijft mij maar verwonden; laat me nou toch gaan!

.

Steeds weer val ik terug in de misstap van jouw schreden

Want jij omheint mijn al met de grenzen van gemis

Hoe kan ik nou ontsnappen als dit verdriet mij openrijt?.

.

.

..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close